"Na swoje księgi" - podmiotem lirycznym jest sam autor, opowiadający o swoich utworach. Jest to fraszka autotematyczna.Poeta mówi o tematach, zaznacza,że rezygnuje z poważnych, wielkich bohaterów na rzecz tematów mających przynosić rozrywkę. Wykazuje się biegłą znajomością mitologii. Niewiele interesuje go, co na temat jego twórczości myślą inni. "Do fraszek" ["Fraszki nieprzełacone"] - podmiot liryczny utożsamiany z autoremzwraca sie do samych fraszek, ale też do czytelnika, który chce poznać wszystkie tajemnice fraszek. Jest to kolejny utwór autotematyczny. Poeta mówi o tym, co wpisuję we fraszki. Uświadamia, że dojście do całej prawdy zawartej w utworach jest niemożliwe. Fraszki porównuje do labiryntu, a samego siebie o Dedala, który też nie potrafiłby przebrnąć przez labirynt, który sam zbudował. "Ku muzom" - poet zwraca sie do muz w formie rozbudwanej apostrofy - peryfrazy. Poeta prosi muzy, by jego poezja przetrwała po jego smierci. Kochanowski nawiązuje do Horacego i toposów "Non omnis moriar" i "Exegi monumentum", a także do pieśni "O co poeta prosi Apollina" "O doktorze Hiszpanie" - podmiot liryczny to świadek opisywanych wydarzeń, oddający głos uczestnikom wydarzenia. Fraszka to opowiedziana historia doktora, który kładzie się spać po biesiadzie. Jego kompani nie chcą mu jednak dać spokoju i nachodzą go w jego sypialni. Impreza przenosi sie do pokoju doktora, a jeden niewinny dzban wina zamienia się na dziewięć. Udramatyzowany utwór satyryczny łagodzi ton ciężkiej moralistyki.