Kochanowski pisał freaszki przez całe życie.Krótka forma utworów pozwoliła poecie zawrzeć w nich rozmaite refleksje na wiele tematów: ton filozoficzno - myslicielski odwołujący się do miejsca Boga i człowieka w świecie, elementy autobiograficzne, aktualne wydarzenia, zabawne anegdoty, ludzkie przywary i słabości, człowiek i jego kontakt z przyrodą, autotematyzm, renesansowe przekonanie o posmiertnej sławie, łączenie elementów mitologicznych z kulturą chrześcijańską jako wyraz pełni humanizmu. Różnorodność formalna fraszek podkresla kunszt i mistrzostwo poety w posługiwaniu się słowem i formą. Kochanowski stosował formy lapidarne, zaledwie dwuwersowe, zawierając w nich całą pointę utworu, opisywał scenki rodzajowe, udramatyzowywał fraszki, stosował raki. Wprowadzał precyzyjne pointy oraz stwierdzenia o charakterze sentencji.